Η εορταστική έξαρση πέρασε. Μπορεί να πάρταρες ή να έτρεχες από τραπέζι σε τραπέζι. Ίσως αυτή η περίοδος σε δυσκόλεψε ή σου έδωσε χρόνο για μείνεις σπίτι με την οικογένεια σου, τον σκύλο σου, ή ένα βιβλίο. Όπως και να ‘χει, ο Δεκέμβριος απαιτούσε την ενέργειά σου – τα δείπνα, τα φώτα, οι προσδοκίες, οι υποχρεώσεις που έπρεπε να φέρεις εις πέρας πριν κλείσουν σχεδόν τα πάντα για αυτές τις τελευταίες μέρες του μήνα, οι επιβεβλημένη χαρά. Και τώρα… Ιανουάριος. Τίποτα. Καμία μεγάλη γιορτή. Καμία φρενίτιδα μάρκετινγκ. Καμία σκηνοθετημένη έξαψη. Απλώς… χώρος. Κενός, σχεδόν αζήτητος. Καμία γιορτή ή εθνική επέτειος να σπάσει την καθημερινότητα. Και ίσως για αυτό ο Ιανουάριος από πολλούς χαρακτηρίζεται ως πιο “δύσκολος” – ο μήνας που φαίνεται να διαρκεί λίγο παραπάνω.
Ίσως, όμως, ακριβώς γι’ αυτό να είναι ο μήνας που χρειαζόμαστε. Η παύση που σπάνια δίνουμε στον εαυτό μας.
Ο ατελείωτος κύκλος των εορτασμών
Δεν ξέρω για σένα αλλά προσωπικά τα τελευταία χρόνια αισθάνομαι συχνά σαν να είμαι μόνιμα σε μια προετοιμασία. Για κάποια μέρα/ γιορτή, εθνική επέτειο …διάλεξε. Είναι λες και τρέχω από το ένα στο άλλο και πιθανότατα αυτό οφείλεται στο ατελείωτο marketing των social media, που κάπως με κρατάνε σε ένα χορό που δεν απολαμβάνω. Από τον Φεβρουάριο και την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου (παγκοσμίως), πηδάω στο καρναβάλι (Βραζιλία, Ιταλία, Τρινιντάντ) μετά πάω στον Μάρτιο και την αργία της 25ης Μαρτίου στην Ελλάδα ( την ημέρα του Αγίου Πατρικίου στην Ιρλανδία, Χόλι στην Ινδία. Προχωράω περιμένοντας το Πάσχα τον Απρίλιο, την αργία του Μαΐου και μετά κατευθείαν καλοκαίρι που από μόνο του είναι 3 μήνες marketing μικρών διακοπών, τοπικών φεστιβάλ, αποδράσεων, αλλαγής γκαρνταρόμπας, ρουτινών. Και τσουπ, να ο Σεπτέμβρης: η νέα σχολική χρονιά και μια άτυπη Πρωτοχρονιά, άντε πάλι στόχοι και resolutions. Οκτώβριος: Halloween (δεν το είχαμε- τώρα το έχουμε) και μόλις σβήσουν τα φώτα του Halloween ξεπαγώνει η Mariah και αρχίζει να ακούγεται το “all I want for Christmas is you” μαζί με διαφημίσεις black Friday και πριν το καταλάβω Δεκέμβριος: Χριστούγεννα. Ουφ!
Και όχι δεν είναι τοπικό το φαινόμενο, είναι παγκόσμιο με μια διαφορά στις γιορτές και τις μέρες. Κάθε γωνιά του πλανήτη έχει έναν λόγο για να προετοιμαστεί, να διακοσμήσει, να ψωνίσει ή να ποστάρει.
Είναι λες και πλέον κάθε μήνας είναι μια προετοιμασία, μια θεματική εκδήλωση, μια ιστορία μάρκετινγκ. Δεν υπάρχει ελεύθερος μήνας. Η ζωή γίνεται ένας συνεχής τροχός προσμονής. Λες και ζούμε κυνηγώντας το καρότο του επόμενου μεγάλου πράγματος – πάντα μπροστά, ποτέ ακίνητοι.
Παρατήρησε λίγο το μοτίβο. Της μόνιμης προετοιμασίας. Είναι το ημερολόγιο μάρκετινγκ της σύγχρονης ζωής: ένας διάδρομος από τη μία εκδήλωση, από το ένα μεγάλο γεγονός στο άλλο, αφήνοντςς μας εξαντλημένους, αφηρημένους και χωρίς επαφή με τις ενδιάμεσες ήσυχες στιγμές.
Η άβολη ερώτηση
Αν ένας μήνας χρειάζεται ένα ξεχωριστό γεγονός για να νιώσουμε ότι έχει αξία, ή για να έχουμε κάτι να περιμένουμε… τι λέει αυτό για τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας τον υπόλοιπο καιρό;
Ο Ιανουάριος ο ειλικρινής
Και μέσα σε αυτό το rollercoaster έρχεται Ιανουάριος. Χωρίς τίποτα. Δεν φοράει κοστούμι. Δεν σου λέει τι να νιώσεις. Καμία αφήγηση. Καμία απαίτηση.
Αυτός είναι ένας μήνας χωρίς διεκδίκηση, χωρίς φασαρία, ήσυχος. Ο χειμώνας επιβραδύνει τον κόσμο. Η φύση ξεκουράζεται, περιμένοντας να ανθίσει τον Μάρτιο και μας καλεί να κάνουμε το ίδιο. Να ρίξουμε ρυθμούς. Να βαρεθούμε. Να υπάρχουμε χωρίς εξωτερικά ερεθίσματα που ανταγωνίζονται συνεχώς για την προσοχή μας. Να ανακτήσουμε την ενέργεια μας.
Αν ο Ιανουάριος ζητάει κάτι, αυτό ίσως δεν είναι να ξεκινήσουμε να τρέχουμε περισσότερο από ποτέ βάζοντας 10 στόχους μαζί για να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή μας, αλλά να ρυθμίσουμε τον εαυτό μας- τις αισθήσεις μας. Να μείνουμε στη σιωπή για αρκετή ώρα ώστε το σύστημα μας να θυμηθεί ότι επειδή δεν συμβαίνει τίποτα, δεν σημαίνει τίποτα δεν πάει καλά.
Χωρίς μάρκετινγκ. Χωρίς γιορτές. Χωρίς διαφημιστική εκστρατεία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Απλώς… Ιανουάριος. Το καρότο εξαφανίστηκε. Ο τροχός του χάμστερ σταμάτησε. Ο Ιανουάριος ρωτάει: Μπορείς να είσαι καλά χωρίς κάτι να γίνεται;
Χειμερινή σοφία
Κοίτα έξω. Τα δέντρα δεν ανθίζουν. Υποχωρούν. Μαζεύουν την ενέργεια τους. Τα ζώα δεν βιάζονται — επιβραδύνουν, κοιμούνται περισσότερο, κινούνται μόνο όσο χρειάζεται. Το σκοτάδι δεν είναι εχθρός· είναι πρόσκληση. Πρόσκληση για ξεκούραση, για εσωστρέφεια, για παύση.
Η φύση δεν λειτουργεί με στόχους, deadlines και motivation quotes. Λειτουργεί με κύκλους. Και το νευρικό μας σύστημα ξέρει αυτούς τους κύκλους. Τους θυμάται — αν του το επιτρέψουμε. Τους κουβαλάμε στο σώμα μας, είτε τους ακούμε είτε όχι. Χειμώνας σημαίνει: λιγότερα ερεθίσματα, λιγότερη διέγερση, περισσότερη γείωση. Είναι η εποχή που μπορούμε να κατεβάσουμε ταχύτητα χωρίς να “χαλάσουμε” κάτι. Να αναπνεύσουμε βαθύτερα. Να επανέλθουμε. Να θυμηθούμε πώς είναι να μην είμαστε συνέχεια σε κατάσταση ετοιμότητας.
Κι όμως, εμείς επιμένουμε να ζούμε τον Ιανουάριο σαν να είναι Απρίλιος. Να ζητάμε από τον εαυτό μας άνθιση, ενθουσιασμό, restart. Να πιέζουμε ένα σώμα και ένα σύστημα που απλώς ζητούν παύση.
Ίσως, τελικά, ο χειμώνας — και ειδικά ο Ιανουάριος — δεν είναι το εμπόδιο πριν τη ζωή ξαναρχίσει. Ίσως είναι το σημείο όπου η ζωή χαμηλώνει τον τόνο για να μπορέσουμε επιτέλους να την ακούσουμε. Μια ευκαιρία να ηρεμήσουμε, να αναπνεύσουμε, να επανασυνδεθούμε με ό,τι έχει σημασία πριν ξεκινήσει η επόμενη ώθηση.
Η πρόσκληση
Ο Ιανουάριος είναι μια παύση. Μια κενή σελίδα. Μια άρνηση να δώσουμε κάποια “παράσταση”.
Ένα ήσυχο είδος πλούτου. Tο είδος που νιώθεις μόνο όταν σταματάς να μετράς τη ζωή σου σε γεγονότα, γιορτές και ειδοποιήσεις: ο χρόνος.
Και εδώ έρχεται η πρόσκληση. Όχι συμβουλή. Ξεκουράσου. Χαλάρωσε. Διάβασε. Άκου μουσική. Μαγείρεψε κάτι που μυρίζει χειμώνα. Περπάτα εκεί που ο αέρας είναι κρύος και φρέσκος. Δημιούργησε μικρά πράγματα για τον εαυτό σου. Κοιμήσου, σκέψου, παρατήρησε πώς είναι απλώς να υπάρχεις.
Ο Ιανουάριος δεν είναι άδειος. Είναι γόνιμος. Δεν χρειάζεσαι ειδικές μέρες, ούτε μια εορταστική καμπάνια μάρκετινγκ για να νιώσεις ζωντανή. Η ζωή δεν περιμένει το επόμενο γεγονός – είναι εδώ τώρα. Και ναι, με τόση εκπαίδευση στην προσμονή, το να μην περιμένεις κάτι στην αρχή είναι άβολο και το μυαλό σου μπορεί να τρέχει. Αλλά αυτή η ενόχληση; Εκεί κρύβεται η διαύγεια. Εκεί αναδύεται η δημιουργικότητα.
Ο Ιανουάριος διδάσκει υπομονή. Διδάσκει παρουσία. Σου δείχνει πώς να προετοιμαστείς για ό,τι έρχεται – άνοιξη, ανάπτυξη, ευκαιρίες – χωρίς να χάσεις το σήμερα.
Ίσως ο Ιανουάριος δεν σου ζητάει να φτιάξεις τη ζωή σου.
Ίσως σου ζητάει απλά να είσαι παρούσα/ον σε αυτή.